Machteloos

Peter kan geen genoeg van mijn verhalen krijgen en vraagt: “Heb jij ook nare voorspellende dromen gehad?”

“Ja, maar ik kan je vertellen dat het geen pretje is, vooral niet als je in een soort van timelooping zit.”

“Wat bedoel je met een timelooping?”

“Nou, Peter daar vraag je me wat. Ook al is het lang geleden, ik heb er nog steeds last van. Als je belooft dat het tussen ons blijft, wil ik je er wel een verhaal over vertellen.”

“Ik ben alleen in huis en iedereen is weg, ik hoef niet naar school. Dat is best prettig, want als je het zo moeilijk hebt met lezen en schrijven is leren een hele opgave. Maar goed, ik ben alleen in huis en geniet ervan. Opeens zie ik geld liggen en ik denk meteen aan de snoepwinkel op de hoek van de straat. Ik pak het geld, ga naar de snoepwinkel en koop wat dropjes. Ik besluit daarna naar mijn opa te gaan die in dezelfde straat woont als het winkeltje. Halverwege krijg ik een rotgevoel, omdat ik geld heb gepakt dat niet van mij is. Ik heb gepikt. Op een of andere manier kan ik het snoep niet in mijn zak houden. De schaamte wordt groter en groter, maar tegelijk voel ik de drang om nog meer snoep te kopen. Ik wil het niet, maar toch moet ik, alsof ik een geheimzinnige kracht ben overgenomen. Uiteindelijk sta ik weer in de snoepwinkel en koop van alles: chips, chocolade en drop, alles in zakjes. Ik ga bij mijn opa naar binnen, maar niet voor ik alle snoep in de gang heb gelegd. Ik ben zenuwachtig en weet niet wat ik moet doen. Weer krijg ik de opwelling om naar de snoepwinkel te gaan. Ik kan niet stoppen. Het enige wat ik kan doen is het in de gang leggen zodat er niets mee kan gebeuren. Mijn moeder komt bij mijn opa binnen. Snel verstop ik me in de wc. Mijn moeder ziet me en bonkt op de wc-deur. Ze zegt dat ik er meteen uit moet komen. Ik durf het niet en ik schaam me diep. Ik weet ook niet wat ik tegen haar moet zeggen. Dan gaat de deur van de wc open en ze pakt me vast. Ze neemt alle snoep mee en sleept me vloekend over straat. Ze neemt me mee de snoepzaak in en dwingt de man het gekochte snoep terug te nemen. Het is vernederend voor hem en mij. Ik mag niet meer bij hem in de winkel snoep kopen. Dat durf ik ook niet eens!

Als ik weer met mijn moeder bij mij opa ben, vraagt ze hoe het komt dat hij er niets van gemerkt heeft. Hij zegt dat hij altijd naar de buitendeur loopt om even een luchtje te scheppen, soms wel een uur lang, maar vandaag toevallig niet. Ik hoor hoe ze me vervloekt. Ik wil haar zo graag uitleggen wat er gebeurd is en dat ik niet weet waarom ik het gedaan heb.

Dan word ik wakker. Een paar dagen later ben ik weer bij de snoepwinkel en het gebeurt weer. Het enige verschil is dat ik in de gang van mijn opa merk dat ik alles kan overzien. Alle snoep en chips zie ik liggen en ik zie mezelf ook staan. Er klopt iets niet maar ik weet niet wat. Het lijkt wel of er iets is wat mijn sterk beïnvloedt, maar ik kan niet zien wat. Ik wil graag alles onthouden, maar dat lukt niet. Steeds weer komt dezelfde beleving terug en ik kan er niets aan veranderen. Ik moet de opdracht wel uitvoeren. Ik kan het snoep alleen netjes in de gang van mijn opa leggen. Telkens vergeet ik wat er gebeurd is. Hoe kan ik het voorkomen? Het gebeurt nu zo vaak dat ik niet weet of ik wel of niet wakker ben. In mijn droom probeer ik van alles om het niet te vergeten, maar het eindigt altijd op de wc van mijn opa met alle emoties van schaamte, angst, paniek en niet weten hoe ik het aan mijn moeder moet uitleggen. Ik weet alleen dat ik daar niet wil zijn.

Totdat het echt gebeurt. Ik bid dat ik droom, maar helaas is het uiteindelijk echt gebeurd. Dromen zijn dus niet altijd bedrog, voor mij in ieder geval niet. Waar om het zo is gebeurd, daar moet ik nog antwoord op krijgen. Is het niet in dit leven, dan wel daarna.

Deel deze pagina

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.