Vechten en spijbelen

Alleen loop ik door de straten. Ik ga maar eens naar de andere kant van de wijk waar ik nog nooit ben geweest. Een knul met heel bond haar vraagt: “Wat moet dat hier?”

Ik kijk hem aan en laat hem gelijk weten dat ik niet onder de indruk ben. Hij ziet het wel en zegt: “Waar woon je?”

“In de Vriendschapsstraat, hoezo?”

“O, jij bent een broer van Henk en Cor. Heb je zin om mee te gaan?”

Zo gaan we op pad. Er komt nog iemand bij. Al snel kom ik erachter dat ze het gewoon pikken als ze wat willen. Het maakt niet uit van wie. Eerst wil ik er niet aan toegeven. Maar ze overtuigen me als ze zeggen hoe andere mensen over ons denken en waarom ik alleen op straat loop zonder dat iemand naar me omkijkt. Eerst pikken we wat limonade, maar al snel wordt het een oude fiets. Toch voelt het niet goed en ik laat me een paar weken niet zien.

Maar alleen is maar alleen. Weer krijg ik een rapport. Ik blijf weer zitten en moet daarom maar naar de blo: buitengewoon lager onderwijs. Nu schaam ik me nog meer dan ooit tevoren. Henk vraagt of ik weer met hem mee ga om mijn rapport te laten zien. Ik doe het niet, de schaamte is te groot. Ik ben te dom.

Waar ik niet dom in ben, is kattenkwaad uit halen, zegt mijn oma wel eens. Thuis ga ik steeds meer tegen ma in. Eten en drinken pik ik steeds makkelijker. Ik kom terecht op het politiebureau. Voor het stelen van geld zeggen ze, maar ik weet van niets. Mijn vriend heeft geld gestolen zonder dat ik het wist en mij erbij gelapt. Ma komt me pas om elf uur ‘s avonds halen.

“Laat hem maar in zijn sop gaar koken,” vindt ze.

Als ik thuiskom krijg ik ervan langs en mag twee weken niet naar buiten. Ik ben boos dat er altijd te weinig te eten is en dat ze niet naar me luistert en nooit tijd voor me heeft. Als ze dan ook nog zegt “Je lijkt net op je vader,” pik ik uit wraak een dubbeltje van haar.

Na die twee weken vraagt Henk of ik al eens naar de Club ben geweest. Je kunt er van alles doen. Hij krijgt van ma geld om ernaartoe te gaan. Even ben ik weer onder gewone vrienden. Totdat de Club dicht gaat. Vissen en voetballen is het nu nog. Soms mag ik met mijn broers mee kattenkwaad uithalen. Dan doe ik extra mijn best om te laten zien dat ik ook best wel slim ben en krijg ik even het gevoel dat ik er weer bij hoor.

Op een dag heeft mijn vader geld van ma gestolen en zij denkt dat ik het heb gedaan. “Ik heb echt wel eens wat gepikt, maar ma, van u zal ik nooit meer dan een dubbeltje pikken!”

Ik geloof dat dat haar wel raakte. Maar mijn naam ging allang over straat, want niets blijft onbesproken in onze buurt. Ze vinden me nog asocialer dan eerst en nu ben ik bovendien een dief. De mensen die het goed hebben, zelfs mijn eigen familie, moeten niets van me hebben. 

Op straat voel ik me weer eenzaam. Het is geen keus, ik word naar de andere kant van de wijk gedreven. Natuurlijk worden we weer opgepakt. Al gauw kom ik erachter dat ze iedereen vrijlaten die bekent. Dat is makkelijk, liegen dat je gepikt hebt en dan mag je naar huis. Soms laten ze je voor een hele waslijst aan diefstallen tekenen en ik teken grif.

Mijn vader reageert met: “Je lijkt helemaal niet op mij, je bent een rotdief.”

Zie je wel? Het maakt toch niet uit. Dan doe ik het ook gewoon.

Op de blo is het nog erger dan op de vorige school. Ze komen met drie of vier op me af om te vechten. Daar kan ik niet tegenop en smekend vraag ik de meester om hulp. Tevergeefs. Een jongen die een paar klassen hoger ziet dat ik word ingesloten. Onverwacht grijpt hij in, schopt mijn belager alle kanten op en roept ze na: “Als ik zie dat jullie hem nog een keertje lastigvallen krijg je met mij te maken!” 

Op het schoolplein word ik een paar maanden met rust gelaten. Dan gaat mijn redder naar een andere school. De andere dag heb ik weer een paar tanden door mijn lip.  Na school staan ze me vaak op te wachten. Niemand helpt me, tot ik thuis in woede uitbarst en de hele boel bij elkaar vloek. De volgende dag gaat mijn broer niet naar zijn bedrijfsschool, maar neemt vrij en gaat met mij mee. Als hij op school is, loopt hij met me mee de klas in en gaat naar de meester. De meester is onder de indruk en zegt dat hij de politie erbij haalt als mijn broer er zich mee bemoeit. Toch moet ik de jongens aanwijzen van Henk. Maar als hij ziet wie het zijn, richt hij zich woedend op mij: “Zijn dat ze? Die vreet jij met één hand op. Mij val je gewoon aan, hoe hard ik je ook op je donder geef. Als ik hoor dat je weer voor ze wegloopt, krijg je zo’n pak slaag van mij dat je het nooit meer vergeet.”

Nu zit ik tussen twee vuren. Met schoolzwemmen gaat het precies zo. Ze dreigen me te verzuipen. Eerst ga ik naar de schoolmeesters die op het terras zitten, die lachend naar me kijken. Maar zij sturen me weg: “Ga maar naar de badmeester.”

De badmeester staat erbij en zegt: “Ga maar aan de kant zwemmen.”

Nou, dat ga ik niet. Ik verzuip ze allemaal als ze in mijn buurt komen. Ze lachen me nu hardop uit. Als ik aan het zwemmen ben, trekt iemand aan mijn been. Ik laat me naar beneden trekken en knijp mijn belager zo hard in zijn kruis dat ik hem onder water hoor gillen.  Een ander houdt mijn hoofd vast. Ik bijt zo hart als ik kan in zijn buik. Hij gaat er gillend vandoor. Een derde zie ik op me af komen en in een seconde zit ik op zijn rug en houd hem onder water. Ik hoor paniek op de kant en plonsen in het water. Het zijn de badmeesters die me van hem afhalen en hem naar de kant brengen. Nu lach ik. Uit het water loop ik naar de meesters en zeg: “Had je nog wat!”

Grote ogen kijken me in doodse stilte aan.

Kort daarop willen die jongens ineens vrienden met me worden, maar daar zit ik niet op te wachten. Toch word ik nog steeds op mijn schouders getikt en loop dan met een dikke lip. Elke keer als er een nieuwe knul op school komt, wordt hij opgestookt om met me te vechten. Ik zie het niet altijd aankomen, tot ik een jongen help die door dezelfde gasten gepakt wordt. Hij vertelt me wie de boel op lopen te stoken. Ik pak ze één voor één buiten de school. Dan is het eindelijk stil, maar ik sta bekend als een vechtersbaas, zowel in de buurt als op school. Leuk heb ik dat nooit gevonden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.