Reacties op mijn boek

Het is avond als ik onderweg ben naar de zangvereniging. Nooit had ik verwacht dat zingen zo leuk zou kunnen zijn en dat ik het echt zou kunnen leren. Edith ziet me zelfs al op het podium staan. Ik heb oortjes in mijn telefoon en luister onder het wandelen naar klassieke muziek. Het oefenen van het koor neem ik ook op. Zo kan ik alles nog terug luisteren na zingen met mijn muziekmap erbij. Alle stress van de dag valt van me af en ik geniet ervan.

Toch voel ik ook wel enige spanning om naar de zangvereniging te gaan. Dat komt omdat ik een boek heb uitgegeven: Van laaggeletterde tot schrijver. Hoe zouden ze mijn boek vinden? Wat vonden ze van de presentatie? En vooral: hoe zullen ze nu naar me kijken?

Voor ik het weet stap ik het gebouw de Ark in, waar gezongen wordt. Ik ben nog maar net binnen of de eerste meldt zich al. Ton roept luid door de ruimte: “Ik heb je boek gelezen, ik heb dit nog nooit mee gemaakt! Ik stapte als het ware in het leven van een jongetje van negen, die ik volgde tot hij zestig is geworden. Geweldig, Koos!”

De een na de ander komt naar me toe om een boek te vragen of om me een hart onder de riem te steken. Ik krijg een harde klap op mijn schouder, ik draai me om en kijk tegen een grote snor aan. “Prachtig Koos, mooi geschreven het leest zo makkelijk dat je moet oppassen het niet in één keer uit leest.” “Kan ik nog een boek bij je bestellen voor een goede vriend?”

“Ja. ik neem er één voor je mee.”

Meteen ben ik weer in de wolken. Ik geniet van de aandacht en zeg: “Ik was blij toen ik weer met beide benen op de grond stond.” De mensen lachen en zeggen “Dat begrijpen we.”  

Toch vind ik het ook best eng. Ik denk, ben ik echt zo?

We worden door het geluid van de piano onderbroken. Het is Hans, dat betekent we gaan beginnen. We zingen ook in andere talen, zelfs in het Latijn. Het is bijna kerst en buiten de vaste liederen hebben we nieuwe nummers erbij gekregen. De nieuwe nummers heb ik bij me, maar sommige oude niet. Gelukkig kan ik met Ton mee kijken. In de pauze plof ik met een colaatje op een stoel, ik weet dat cola mijn zingen geen goed doet, maar het is zo lekker dat ik het niet kan laten. Weer heeft iedereen het over mijn boek. Ik moet de volgende keer zelfs drie boeken meenemen.

De mensen die er al één hebben, willen dat ik er nog ‘even’ wat in schrijf. Als dat maar goed gaat, want ik ben doodsbang dat ik fouten maak. Die schaamte heb ik nog steeds. Gelukkig gaat het goed. Ik ben blij dat het boek goed ontvangen is. Mijn grote droom is dat meer mensen laaggeletterden gaan helpen. Eén uurtje in de week is al genoeg.

Maar nog belangrijker is dat laaggeletterde tot het inzicht komen dat ze nog heel veel kunnen bereiken! Zelf heb ik nog zoveel uitdagingen op mijn lijst staan: Engels leren, Frans en als het kan Italiaans. Daarnaast wil ik beter begrijpend lezen in het Nederlands, piano spelen, zingen, toneel spelen en niet te vergeten meedoen met het Zakkerdragersgilde. Al die nieuwe uitdagingen overspoelen me met golven van geluk. Dat gun ik mensen die nu nog laaggeletterd zijn ook.

Daarom ben ik pas nog een nieuw project begonnen met het trainen van nieuwe taalambassadeurs voor de gemeente Rotterdam. Heel spannend. Later meer hierover.

Deel deze pagina

6 gedachtes over “Reacties op mijn boek”

  1. Heerlijk hoe je bezig bent Koos, maar neem niet te veel hooi op je vork. Ik was ooit bij Cas Spijkers (een helaas te vroeg overleden top kok) op cursus en wat ik daar over koken leerde deel ik nog vaak met Anneke: “de kunst van het koken is leren weglaten”. Maar ik ben trots op je als ik lees wat je allemaal nog in de toekomst wil gaan doen!

    We zien elkaar helaas even niet, maar gaan als deze crisis voorbij is weer met zijn allen aan de slag.

    Groet,

    Hans

    1. Hallo Hans,

      Bedankt voor je goede zorg!
      Ik hoop dat we weer snel de draad op kunnen pakken!
      Pas goed op jezelf tot gauw.
      Groet, Koos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.