Dokter Baard

Ik heb een afspraak met dokter Baard. Met een dubbel gevoel ga ik op pad. Wat als er toch iets met mij aan de hand is? Zou er dan een middel of therapie beschikbaar zijn voor mij? Als ik binnenkom zie ik dat het erg druk is, het wordt weer lang wachten. Als ik eindelijk aan de beurt ben, vertel ik de dokter wat er aan de hand is. Ze gaat de uitdaging aan en belooft haar best te doen om te achterhalen wat ik mankeer. Ik word zelfs op epilepsie getest. Drie maanden later wijzen alle onderzoeken niets uit. Bij onze laatste afspraak staat ze op en neemt mij mee de gang in, ze pakt mij bij de hand en zegt: “Kijk op de eerste verdieping zit de man waar ik u naartoe stuur. Daar zit een klinisch psycholoog, wilt u het proberen?”

Ik aarzel.

“Alstublieft, gaat u daar naartoe. Biedt dit geen oplossing, dan komt u gewoon bij mij terug. Dan pakken wij de boot en neem ik u mee naar mijn collega’s aan de overkant.”

Ondertussen zou ik het wel willen uitgillen! Dokter Baard vertellen hóé erg het is dat ik me niet kan concentreren. Soms weet ik niet eens waar ik met mijn gedachten ben. Het lijkt alsof ik niet besta. Wat zou ze ervan denken dat ik niet kan lezen of schrijven terwijl iedereen het wel kan? Dan moet er toch wat aan de hand zijn. Begrijpt ze wel hoe ongelukkig ik ben? Ik wil het haar zo graag vertellen, maar dan denkt ze straks dat ik gek ben. Ik voel een druk om mijn hand. Het is dokter Baard die mijn hand ineens stevig vasthoudt. Met een verloren blik kijk ik haar aan. Dan knik ik met tegenzin: “Ja, het is goed. Maar als er niets uitkomt, maak ik weer een afspraak met u?”

“Afgesproken. Hij heet dokter Gieskes en ik weet dat hij heel goed is in zijn vak.”

Ze geeft me een verwijsbrief. Als ik thuiskom, vraagt Edith hoe het gegaan is. Ik vertel haar over het gesprek en dat ik ben doorverwezen.

Na twee weken heb ik weer een afspraak, maar dit keer heb ik er geen geloof in. Het doet mij denken aan het Joris, waar ik een jaar lang in dagtherapie ben geweest. Het enige goede wat daar is uitgekomen was Teun de psycholoog die creatieve therapie gaf zoals schilderen, tekenen en kleien. Voor de rest zie ik het achteraf toch als verloren tijd.

Eenmaal binnen bekijk ik Gieskes eens goed. Het is een lange man met een bril op en hij rookt pijp, die zie ik voor hem op de tafel liggen. Ik wil hem toch een kans geven en vertel hem wat ik anderen ook vertel. Dit betekent dus de halve waarheid. Ik krijg een dik pak formulieren mee naar huis, vol met vragen die ik moet invullen. Thuis gekomen bekijk ik de vragen. Het gaat over ziektes waar ik nog nooit van gehoord heb. Er staan veel moeilijke woorden in en de vragen snap ik ook niet. Wat ik wel begrijp is dat ik een groot probleem heb. Ik geef geen krimp; Edith mag niets weten. Gokkend en puffend vul ik het in. Na een paar uur ben ik eindelijk klaar. Even later pakt Edith het op en leest wat ik heb ingevuld. Dan vraagt ze: “Heb jij dat wel goed gelezen?”

“Ja”, bluf ik.

“Ben jij een psychopaat ofzo, die indruk krijg ik tenminste, zoals jij dat heb ingevuld!”

Dan begint ze vragen te stellen en ik geef antwoord op haar vragen. Met grote ogen kijkt ze me aan.

“Waarom staat hier dan nee terwijl jij ja zegt?”

Ik voel hoe het bloed naar mijn gezicht trekt, het zweet breekt me uit. Ik zeg dat ik de vragen niet goed begrijp. Edith stelt nu de vragen en ik vul de antwoorden in. Hoe komt het dat ik de vragen wel begrijp als Edith ze opleest? Ik moet morgen de vragenlijst in de brievenbus gooien en dan wachten tot ik een bericht krijg over de uitslag.

2 gedachten over “Dokter Baard”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.