Een eerlijk gesprek

Het is mooi weer op een koude, winterse dag. Ik besluit te gaan zeevissen. Alleen een paar haakjes en zeepieren heb ik nodig en dan naar het strand. Heerlijk vissen op de gul; jonge kabeljauw. Ik voel me licht, rustig en kalm als ik vis. Ik denk over van alles na: waarom voel ik me zo goed aan de waterkant, vooral aan zee? Een meneer komt naast me staan en zegt: “Jij vindt het toch niet erg dat ik even sta te kijken?”

ga verder

Voor het eerst volwassenonderwijs

Als ik negentien word, ga ik op aandringen van mijn moeder toch nog eens proberen goed Nederlands te leren schrijven. Ik krijg les van Ria. Ik denk nog: ik kan toch aardig leren en ik ga langzaam vooruit. Maar er zit een analfabeet in de klas die jaloerse opmerkingen maakt: “Als ik zo goed kon schrijven als jij, had ik hier helemaal niet hoeven komen!”

ga verder

Christien

Lucien, een vriend van Helio, en ik hebben afgesproken om te stappen in Rotterdam. Maar we gaan eerst boodschappen doen met zijn moeder en ik mag blijven eten. Hij heeft niet alleen een aardige moeder, ze kookt ook nog eens de sterren van de hemel. Na de boodschappen verdwijnt zijn moeder in de keuken. Ik ruik deze specerijen voor het eerst. Als je de geur inademt, proef je het al een beetje. Er verschijnt een grote schaal vol rijst met rundvlees op tafel. Er liggen ook stukjes lever op. De geuren worden nog sterker. Zoet en kruidig.

ga verder

Een baan met een luchtje

Ik heb afgesproken met André. We trekken wel vaker samen op. Nu gaan we samen naar het arbeidsbureau om daar eens flink de kaartenbakken overhoop te halen, op zoek naar een baan. Ik vind het spannend: ik weet niet hoe het werkt en ik snap vaak niet wat er op de kaarten staat. Ik had ontdekt dat je kunt zeggen dat je je bril vergeten bent, maar niet op het arbeidsbureau, daar hebben ze brillen van alle sterktes liggen. Toen kwam het verhaal van mijn gekneusde vinger.

GA verder

Willem in de tekenles

Ik vlucht vaak de natuur in. Dan spijbel ik en loop ik wat rond in de weilanden of het bos. Daar kan ik veel beter met mijn gevoelens overweg dan bij de mensen. De natuur geeft me ruimte, ik word er rustig van. Ik kijk dan anders naar de dingen en dat levert me positieve energie op. Ik zoek er naar oplossingen en filosofeer over wat moet ik doen. Hoe kan ik het aanpakken op school?

GA verder